ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 ياد من باشد كاري نكنم ، كه به قانون زمين بر بخورد .
ياد من باشد فردا لب جوي ، حوله ام را هم با چوبه بشويم.
ياد من باشد تنها هستم.

ماه بالاي سر تنهايي است.

*****************************************************************

زندگي به من آموخت که چگونه گريه کنم ,

گريه به من نياموخت که چگونه
زندگي کنم . . . . . .
تو نيز به من آموختي چگونه دوست بدارم
اما به من نياموختي که چگونه تو را فراموش کنم .

     مرا صد بار هم از خود برانی

                                         باز هم دوستت دارم

    به زندان تنهایی هم کشانی

                                         باز هم دوستت دارم

    چه شد از مهرورزی چه حاصل از وفا کردن

    مرا لایق بدانی یا ندانی  

                                         باز هم دوستت دارم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نيمكت كهنه باغ
خاطرات دورش را
در اولين بارش زمستاني
از ذهن پاك كرده است
خاطره شعرهايي را كه هرگز نسروده بودم
خاطره آوازهايي را كه هرگز نخوانده بودي

وقتی که هیچ تکیه گاهی برایت نمی ماند...

و هیچ دستی خالصانه به دوستی گشاده نمی شود...

یک امید و پناهگاه می ماند که هیچ حادثه ایی نمی تواند او را از تو بگیرد.

او حتی در مقابل بدی های تو خوبی می آورد و بر روی زشتی های تو پرده ی اغماض می افکند.

اگر بدانی که محبت و اشتیاق او به تو چقدر است بند بند تنت از هم می گسلد.

بیش از پیش خدا را دوست بگیر

کسی دیگر نمی کوبد در این خانه متروک ویران را
کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهایم
و من چون شمع می سوزم و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند
و من گریان و نالانم و من تنهای تنهایم
درون کلبه خاموش خویش اما
کسی حال من غمگین نمی پرسد
و من دریای پر اشکم که طوفانی به دل دارم
درون سینه پر جوش خویش اما
کسی حال من تنها نمی پرسد
و من چون تک درخت زرد پاییزم
که هر دم با نسیمی می شود برگی جدا از او
و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند

همیشه فکر می کردم مثل بهاری واسه من

اما نه عمیق تر از بهاری، تو  مثل بارونی

تو بارونی هستی که هر وقت بباری من خیس می شم

دلم می لرزه با حضورت

- آخه دلت مثل بهاره 

  هوای ابری دوست ندارم،همیشه ببار                                                    

من  عاشق  بارونم، بارون من رو به ناب ترین لحظه ها می بره

عشق تو شده هم بهار و هم بارون

- من با تو زیبا می شوم

بارون همیشه قشنگه، چه آذرخش ٬  چه نم نم ، چه طوفان

 فقط ابری نباش

ـ  وقتی هوا ابری میشه امید به باریدن بیشتره

ـ ابری که میشم به یاد بارون باش باور کن که می بارم   ....